پست هفتم

بعد از گذشت هفت روز گاه نوشت هفتمم را نوشتم ...

بنا به رسم و ادب قبل از عزیمتم به دیگر دیار واجب بود تا چند کلامی بنویسم

سلامی کنم و حالی بپرسم

از حال خود و از دلتنگی ای که برای شهر و دیارم به سراغم خواهد آمد بگویم

حلالیتی بطلبم

و ...

حلالیت ... یادم آمد به سخن دوستی قدیمی ( مهندس ن. ا ) ...

سکوت می کنم ، می ایستم و چند قدم راه می روم

گلایه ای نمی کنم فقط تمام خاطراتم را در سکوت مطلق مرور می کنم و بعد ...

بلند می شوم و زیپ چمدانم را می بندم و برای رفتن آماده می شوم

___________________

چند وقتی در خدمت نیستم ...

یا حق

پست سوم...